پوستر جشنواره بیست و هفتم فیلم کوتاه تهران
پوستر جشنواره بیست وهفتم فیلم کوتاه تهران
پوستر جشنواره بیست وهفتم فیلم کوتاه تهران با حضور اعضای شورای برگزاری جشنواره متشکل از هاشم میرزاخانی مدیر عامل و دبیر جشنواره، حسین جوادی قائممقام مدیر عامل و سرپرست امور مناطق، سعید ربیعی معاون فرهنگی و آموزش، محسن برمهانی معاون امور بینالملل و بازرگانی، امیرلطفیان مدیر تولید، پشتیبانی و تجهیزات فنی، علیرضا کریمیصارمی مدیر آژانس عکس ایران، یزدان عشیری مدیر روابط عمومی و مژگان زرگر مدیر اجرایی امور جشنوارهها در محل سالن کنفرانس انجمن سینمای جوانان ایران رونمایی شد.

پوستر بيست و هفتمين دوره
جشنواره بينالمللي فيلم كوتاه تهران توسط محمد روح الامين از هنرمندان و
عكاسان جوان كشور طراحي شده است. روح الامين فارغالتحصيل كارشناسي عكاسي
از دانشگاه هنر و معماري است و فعاليت در حوزه گرافيك را از سال 73 آغاز
كرده است. طراحي بيش از پنجاه عنوان پوستر، بروشور و لوگو در كارنامه وي
ثبت است.
روح الامين تاكنون مسئول كميته طراحي نشانه شبكه العالم، مدير هنري اداره
كل و جشنواره سلامت شهرداري تهران و مدير هنري اولين بازار كشورهاي اسلامي
بوده است. وي طراحي و اجراي اولين نمايشگاه كميك استريپ در اشل انساني و
سه بعدي در سال جاري را عهدهدار بوده است.
روح الامين پيرامون چگونگي رسيدن به ساختار و فضاي پوستر می نویسد:
قصه زندگي روايت آزادي است كه ما از جهان پيرامون خود ميدهيم و اين نوع
روايت و جزئياتي كه به آن پرداخته ميشود، همه آن چيزي است كه بر مركب نور
سوار ميشود و از دروازه چشم ما ميگذرد و آنگاه كه اطلاعات گذشته با
تصويري كه بر پرده ذهنمان نقش بسته مطابق ميشود، آن چيزي خواهد شد كه ما
از زندگي ميبينيم.
اما امروز و پس از گذشت بيش از 100 سال از توليد پديدهاي به نام سينما،
ابزاري به كمك انسان آمده است تا بر مبناي قاعدهاي چهارگوش و منطق
روايتهاي مختلف زندگي انسان را به تصوير بكشد و قابي كه در حالت ثابت خود
مبناي هنر عكاسي است و در صورت حركت قاعده سينما و تصوير متحرك، اينگونه
به نظر رسيد سينما و آن هم تصور آزادانديشانه و پاك باخته فيلم كوتاه و
هنرمندان اين عرصه از جهان پيرامون كه با ابزار هنرمندانه خود ارائه
ميكنند، انگيزهاي پيشرو و متفاوت ايجاد كرد تا همانند قواره يك فريم در
سينما را بر جنسي كه ما را به درك انسانيتر و مستقلتر از مظاهر متداول
تكنولوژي برساند بهره ببريم و از اين دو دريچهاي بر ساختمان استوار يك
مقواي كارتن كه از جنس گرافت با بافتهاي درشت ميباشد، ايجاد كرديم و
خواستيم كه سينما را اينگونه تجربه كنيم، با همه قواعد كلاسيك آن.
حالا از ذوق آنچه كه به عنوان سينما در دورهاي كه سينما ديگر نگاه از
منظره ياب دوربين نيست و جلوههاي ويژه جايگاه حقيقي سينما را مخدوش كرد،
دريافته بودم مرا بر آن داشت تا اين نگاه ناب به جذابترين پديده عصرمان
را به نام جشنواره بيست و هفتم كوتاه تهران ممهور و ثبت كنيم و خلاصه اين
تصوير و تلاش براي درك متفاوت از پيرامون خود در قالب سينما، آن چيزي شد
كه به عنوان پوستر بيست و هفتمين جشنواره فيلم كوتاه تهران پيش روي شماست.