انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر خواستار راه اندازي كار گاه ها و به رسميت

شناختن جايگاه طراحي صحنه است


رییس هیات مدیره انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر در جلسه آسیب‌شناسی مشکلات طراحان صحنه و
لباس خانه تئاتر که به همت انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتر و اعضاء انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر
در تالار خانه تئاتر برگزار شد ، گفت : نبود کارگاه دکور یک مشکل اساسی است

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، نشست آسیب‌شناسی مشکلات انجمن طراحان صحنه و لباس یکشنبه 10 خردادماه با حضور ساسان پیروز عضو هیئت مدیره انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر، ناصح کامکاری طراح صحنه و لباس با سابقه تئاتر و فریبرز قربان‌زاده رییس هیئت مدیره انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر برگزار شد.

برقراری کارگاه ساخت دکور و لباس تئاتر، تعهد اداره‌کل هنرهای نمایشی به معنای واقعی به قرارداد تیپ خانه تئاتر در خصوص طراحان صحنه و لباس و لحاظ شدن جایگاه دستیاران طراحان صحنه و لباس در قرارداد تیپ از سرفصل‌های اصلی این نشست بود. حاضران در این نشست در خصوص این سرفصل‌ها نظرات متعددی را ارائه داده و این سرفصل‌ها مورد بررسی قرار گرفت.

قربان‌زاده در این نشست درباره ارائه پیشنهادی عملی از طرف طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر برای راه‌اندازی کارگاه ساخت دکور به اداره‌کل هنرهای نمایشی گفت: برای تصدی‌گری هنرمندان برای کارگاه ساخت دکور باید خواستی از طرف مدیران تئاتری هم وجود داشته باشد. دولت باید امکاناتی را در اختیار این پروژه قرار دهد زیرا تئاتری هنری است که نمی‌توان روی بازده مالی آن حساب کرد اما باید در سبد فرهنگی هنری خانواده و اجتماع وجود داشته باشد.

وی در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کرد: من تنها کارهای صنفی خود را به خاطر اعضای انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر انجام می‌دهم. ما بارها اعتراض خود را از نبود کارگاه دکور و آسیب‌هایی که این کمبود به تئاتر و طراحان صحنه و لباس می‌زند اعلام کردیم ولی متأسفانه پاسخی مناسب دریافت نکردیم. انجمن طراحان صحنه و لباس حتی به نشانه اعتراض در جشن‌های بزرگداشت هفته تئاتر شرکت نکرد.

ناصح کامکاری نیز با اشاره به کارگاه دکور تئاتر شهر در سال‌های گذشته گفت: آن کارگاه دکور خدمات خود را به کارهای نمایشی ارائه می‌داد ولی به لحاظ امکانات و افراد حاضر استاندارد نبود. ما هنرمندان تئاتر تنها نیمه خالی لیوان را نمی‌بینیم و به نیمه دوم آن هم توجه داریم نظیر ساخت تماشاخانه ایرانشهر و رونق پیدا کردن تالار مولوی طی سال‌های اخیر. اما نکات دیگری هست که باید مورد توجه قرار گیرد. حدود 15 سال است که پرژکتورهایی برای نصب در تالار مولوی خریداری شده ولی به دلیل تخصیص پیدا نکردن بودجه کابل کشی این پرژکتورها در انبار خاک می‌‌خورند.
همچنين ساسان پيروز عضو هيأت‌مديره انجمن منتقدان و نويسندگان خانه تئاتر با اشاره به اين‌كه انجمن به دنبال مقصر نيست و درباره كسي قضاوت نمي‌كند، گفت: مشكلات موجود، مشكل خانواده تئاتر است. اما هركس از زاويه خود بايد به اين قضيه بپردازد.
او يادآور شد: قرار بود قرارداد تيپ يكسال به طور آزمايشي اجرا شود و پس از پيداشدن نواقص آن اصلاحات لازم صورت گيرد. مديري كه به تصويب و اجراشدن اين قرارداد اصرار داشت، هنوز مدير است اما ظاهرا قرار بود توپ در زمين مدير بعدي بيافتد و ديگري با معضل روبه‌رو شود كه اين اتفاق نيافتاد.مسوولان با وجود آگاهي از مشكلات راحت‌ترين راه يعني پاك‌كردن صورت‌ مسأله را انتخاب كرده‌اند.
پيروز با اشاره به مباحث مطرح‌شده در زمينه خصوصي‌سازي تئاتر ادامه داد: وقتي در اين‌باره صحبت مي‌كنيم بايد توجه داشت كه نمي‌خواهيم نيازهاي يك حوزه را ناديده بگيريم. طراحي صحنه يك حوزه تخصصي است كه بسياري ارزش آن را نمي‌دانند.

منیر ملکی یکی دیگر از طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر که در این نشست حضور داشت تأکید کرد: ما مشکلات‌مان را بارها گفتیم و راهکارهای عملی نیز برای آن‌ها داریم ولی این در صورتی است که مسئولین از اغما بیرون بیایند و پاسخی به اعتراضات و درخواست‌های ما بدهند.

طی سال‌های اخیر بارها انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر از وضعیت موجود طراحی صحنه و لباس در تئاتر ایران گلایه کرده‌ و اعتراض خود را در خصوص نبود عملکردی مناسب از طرف مدیران تئاتری برای حل مشکل کارگاه ساخت دکور و لباس اعلام کرده‌اند. در حال حاضر نبود کارگاه ساخت دکور و لباس برای تئاتر یکی از مشکلات جدی و اساسی تئاتر حرفه‌ای ایران است.

در پايان اين نشست فريبرز قربان‌زاده گفت: انجمن طراحان صحنه و لباس بايد به جلسات خود ادامه دهند، اما به نظر من با اين مديريت به هيچ‌جا نمي‌رسد مگر اين‌كه با آمدن معاونت هنري كه اخيرا آمده است، اتفاق جديدي بيافتد و ايشان به نظر كارشناسان گوش بدهند. همان كاري كه دبير جشنواره فجر كرد و اين خود يك حسن براي يك مدير است كه اگر چيزي را نمي‌داند از صاحب‌نظران بپرسد. خواسته من اين است كه كارگاه‌ها به معناي واقعي كلمه راه‌اندازي و قرارداد تيپ هم اجرايي شود و در كنار اين‌ها جايگاه طراحي صحنه به رسميت شناخته شود