حسن دولت‌آبادی: با تئاتر، تاثیر مخرب بر روح و روان کودکان نگذاریم

 

 گر ما یک جامعه بزرگ‌سال متعادل می‌خواهیم، باید برنامه‌ریزی را از کودکی شروع کنیم. امروز جامعه پیشرفته جهانی، با وجود دسترسی به همه امکانات پیشرفته تکنولوژی متوجه شده تئاتر قوی‌ترین امکان تاثیرگذار بر شخصیت و روح کودک است. به همین دلیل شاهد استفاده از تئاتر در مهد کودک‌ها، مدرسه‌ها، انجمن‌های زنان و شوراهای محلی هستیم.

 

 
 
 
به گزارش همدان پرس؛ حسن دولت‌آبادی تئاتر را از مهم‌ترین و موثرترین روش‌های آموزشی و تربیتی کودک می‌داند؛ روشی که اگر دقت و صلاحیت مورد نظر پشت‌ آن نباشد می‌تواند تاثیراتی بسیار مخرب بر روح و روان کودک به جا گذارد به گزارش ستاد خبری بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان، حسن دولت‌آبادی، داور بخش کودک بیست و یکمین جشنواره بین‌ المللی کودک و نوجوان همدان، در گفتگو با سایت ایران تئاتر از داوری تئاتر کودک، رقابتی بودن این جشنواره و لازمه‌های تئاتر کودک بیشتر گفت.

وی در مورد رقابتی بودن این جشنواره و تفاوتش با جشنواره‌های غیر رقابتی توضیح داد: جشنواره‌های غیر رقابتی تنش‌ها را کم می‌کنند، اما باور من این است که رقابت به ارتقا امور کمک می‌کند. در جشنواره رقابتی شخص تلاش می‌کند در رتبه بالاتری قرار بگیرد و هدف از رقابت ارتقاست.

دولت‌آبادی، که مسئولیت دفتر تئا‌تر کودک و نوجوان حوزه هنری را هم به عهده دارد، درباره تئاتر کودک توضیح داد: کودکان چون دایره واژگان کم‌تری دارند، نوشتن برایشان سخت‌تر است. نویسنده‌های این حوزه باید دقت کنند که از لحاظ روانشناسی چه تاثیری بر کودک می‌گذارند و مراقب باشند از لحاظ احساس و اندیشه مناسب سن آنان بنویسند.

این استاد دانشگاه درباره تفاوت میان تئاتر کودک و نوجوان افزود: به تئاتر نوجوان کم‌تر از تئاتر کودک پرداخته شده است که شاید یکی از دلایلش مخاطبان بیشتر کار کودک باشد. هم والدین و هم مراکز آموزشی و پرورشی تمایل و شوق بیشتری برای تئاتر کودک دارند. نوشتن برای کودک هم سخت‌تر است. تولید تئاتر بزرگ‌سال را می‌توان با پزشکی عمومی قیاس کرد. نوشتن برای جوان مانند وقتی است که ما به پزشک متخصص مراجعه می‌کنیم. اما نوشتن برای کودک نیاز به فوق تخصص دارد. هرچقدر سن پایین‌تر باشد، سختی کار بیشتر می‌شود و به دقتی بیشتر نیاز است. متاسفانه در کشور ما به معلمان ابتدایی یا مثلا مربیان فرهنگی کانون پرورش فکری کم بها داده می‌شود. در تئاتر کودک هم کم توجهی وجود دارد. حال اینکه تربیت و آموزش کودک از مهم‌ترین حوزه‌هاست.

دولت‌آبادی در باره نقش آموزشی تئاتر اضافه کرد: متاسفانه جامعه رسمی ما، اعم از والدین و خانواده‌ها تا تولید کنندگان این حوزه، فقط به جنبه سرگرمی تئاتر توجه می‌کنند. اگر ما یک جامعه بزرگ‌سال متعادل می‌خواهیم، باید برنامه‌ریزی را از کودکی شروع کنیم. امروز جامعه پیشرفته جهانی، با وجود دسترسی به همه امکانات پیشرفته تکنولوژی متوجه شده تئاتر قوی‌ترین امکان تاثیرگذار بر شخصیت و روح کودک است. به همین دلیل شاهد استفاده از تئاتر در مهد کودک‌ها، مدرسه‌ها، انجمن‌های زنان و شوراهای محلی هستیم. این رویکرد جهانی، اهمیت توجه به تئاتر کودک و نوجوان را به ما یادآوری می‌کند.

داور بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان همدان درباره معیارهای ارزیابی تئاتر کودک افزود: در وهله اول مسئله روانشناسی کودک مطرح است. در تولیدات کودک و نوجوان حتما باید روانشناسان باتجربه‌ای حضور داشته باشند. در وهله دوم جنبه تربیتی و آموزشی قرار دارد. سایر عناصر در خدمت این دو مفهوم‌اند. نکته سوم ساختار است. ساختار تئاتر کودک با بزرگ‌سال متفاوت است. رنگ، نور، موسیقی و جاذبه‌های بصری و اندیشه‌ای ساختار تئاتر کودک را تشکیل می‌دهند. در تئاتر کودک حتی برخورد‌های فیزیکی هم مهم و متفاوت‌اند.

دولت‌آبادی با اشاره به انیمیشن‌هایی که در گذشته از تلویزیون پخش می‌شد اضافه کرد: انیمیشن‌هایی در سال‌های گذشته از تلویزیون پخش می‌شد که به دلیل همین بی‌توجهی به امر روانشناسی کودک می‌توانسته تاثیری مخرب بر کودکان گذاشته باشد. کما اینکه شاید بسیاری از مشکلات و نارسایی‌های روحی جوانان ما ناشی از همین تجربه‌های کودکی باشند. به همین دلایل است که در تولیدات کودک و نوجوان، همیشه باید روانشناسانی آگاه حضور داشته باشند